zaterdag, maart 29, 2008

Dag dag …

Knipper eens twee keer met je ogen … valt het jullie ook op dat je dan opens zes weken verder bent? Deze laatste 6 weken zijn echt onvergetelijk.

De reden dat wij verliefd zijn geworden op Ko Tao is niet zo zeer de activiteiten die je hier kunt ondernemen of de plaatsen die je kunt bezoeken, maar de sfeer van het dagelijkse leven. Op dit eiland gaat alles een paar versnellingen lager dan elders en heerst er een “live is good” sfeertje. Het is de ideale omgeving om eens helemaal tot rust te komen en doordat mensen hier komen en gaan is het een open samenleving waar je zo in kunt stappen. Helaas gaan wij er vandaag weer uitstappen, maar niet voor goed want we komen zeker weer terug.

Joost heeft de laatste weken weer gewerkt aan zijn duikobsessie. Tijdens dit bezoek heeft hij 3 duik “specialty” cursussen gedaan en is inmiddels gebrevetteerd diep-, nitrox- en nachtduiker. Als hij er nu nog twee doet dan wordt hij “master scuba diver”, de hoogste rang in recreatief duiken.

Het appartement is zeer goed bevallen. Voor 6 weken hadden we weer echt een “huisje”, voorzien van alle gemakken. Ondanks dat we best veel buiten de deur zijn geweest hebben we hier ook de nodige tijd doorgebracht en heeft Joost er flink wat gewerkt. We zullen de zelf gekookte erwtensoep, “Hollandse” spaghetti & macaroni en “hutspot” niet snel vergeten. De hotels zullen voorlopig wel weer gaan “tegenvallen” na dit bezoek.

Moira heeft zich op haar manier ook goed vermaakt. Ze had weer even een huishouden om te runnen, een strand om de hoek, winkels genoeg en af en toe gebruik gemaakt van het zwembad even verder op.

Gisteren was Joost jarig, hij is 28 jaar geworden. Dit is overigens ook meteen een goede gelegenheid om iedereen te bedanken voor de SMS-jes, digitale kaarten, krabbels en mailtjes. We hebben dit hier gevierd door eens goed te gaan eten bij de Italiaan, gevolgd door een geweldige Thaise travestietenshow en een borrel aan het strand. Shirley had nog een leuke verassing geregeld: een echte verjaardagstaart :) Ook heeft Joost van Shirley & Ties twee mooie en praktische cadeaus gekregen, een mooi logboek voor het duiken en een boek met de meest voorkomende vissen in Zuidoost Azië. Zelf heeft hij een duikcomputer gekocht (Suunto D6), die zal hij de komende tijd eens flink gaan doortesten :)

Maar goed, aan alles komt een eind en op dit moment zijn wij de backpacks weer aan het vullen. Ook al is dit afscheid van Ko Tao niet definitief valt het toch best zwaar. Als het aan Joost had gelegen dan had hij hier zo nog een paar maanden gebleven.

De reis gaat nu naar Maleisië. We zullen hier beginnen op de eilandjes genaamd “perhentian islands”. Hier zullen we een paar dagen blijven (afhankelijk van de internetverbindingen) en hierna hebben we nog niet echt een plan. We gaan snel of langzaam naar Kuala Lumpur en zullen daar weer wat langer blijven.

Vanaf nu gaan we weer met enige regelmaat schrijven, dus tot snel!

Joost en Moira

22 foto's Ko Tao

2 opmerkingen:

Anoniem zei

hoi jo & mo,
leuk om weer eens iets te lezen van jullie.dat het wat langer heeft geduurt snap ik nu ik in de zandbak zit. je maakt genoeg mee maar wat schrijf je op en wanneer dat is meestal de vraag hahha. binnenkort moet ik ook maar eens via post van me laten horen in NLD is wel zo netjes haha dus dat zal wel een lamme hand worden, maar bij deze heb ik jullie al gehad hihihi. tof om te lezen dat joost zo ver is met duiken zodat als ik een keer mee kan duiken er tenminste iemand verstand van heeft hihihi.
verder niet echt veel te melden en als er vragen zijn lees ik ze vanzelf wel op de mail denk ik zo
he heel veel plezier verder samen in het volgende land/streek/plaats/stad/dorp/gehucht/middle of nowhere ;)
mzzl hetty

rudi zei

internetverbindingen zijn er niet hoor op de perhentians...hahaha
er is zelfs geen electra, geen wegen, geen winkels, geen atm etc
heerlijk onbewoond, zeg maar

wel echt een top locatie!

groetjes uit Quito van Rudi
www.bolletjeom.nl