Hallo allemaal,
Road Trip
Twee weken geleden hebben we met een auto een week door Nieuw-Zeeland gereden. We hadden hoge verwachtingen van wat NZ te bieden had, en deze zijn zeker waargemaakt. Wat een land!
Hoogtepunten genoeg: Cape Reinga, wat het gevoel geeft “aan het einde van de wereld” te zijn; De prachtige kust, in het noord-westen; De East Cape, met prachtige grind- en zandstranden ... eigenlijk te veel om op te noemen.
Het was in alle opzichten een top week. We hebben veel gezien, gedaan en gegeten :) Maar aangezien de schoonheid van het land slecht te beschrijven is hebben we maar liefst 47 foto’s online gezet zodat jullie zelf een idee kunnen krijgen.
47 foto’s Road Trip I
Hamilton
De afgelopen week hebben we in Hamilton doorgebracht. Deze middel grote stad, voor NZ’s begrippen, hebben we voornamelijk gevuld met werk en studie. We moesten hier studeren omdat wij voor onze AustraliĆ«-plannen een Engels examen moeten afleggen (dit heet de IELTS test).
Deze taaltest bestaat uit vier delen: spreken, luisteren, lezen en schrijven. In NL moeten mensen die daar willen wonen 600 woorden kennen … bij de IELTS test gaan ze er vanuit dat je de hele taal beheerst; ze kijken niet alleen naar de spelling, maar ook naar het juist gebruik van de grammatica. Omdat deze test wordt gebruikt als toelatingsexamen voor universiteiten wordt er op academisch niveau getest … lekker dan :(. Na het spreekexamen van 15 minuten per persoon, start een non-stop marathonsessie van 3 uur voor de andere onderdelen. Al met al een flinke uitdaging.
Achteraf heeft Moira een goed gevoel bij haar resultaten. Lezen en luisteren zijn boven verwachting goed gegaan. Haar spreken ging ook goed, ze had een aardige examinator en het was een gesprekje zoals ze die zoveel heeft in het dagelijks leven. Net als voor Joost was schrijven voor haar het moeilijkste. We moesten een brief schrijven: 150 woorden in 20 minuten. Als klap op de vuurpijl mochten we een essay (opstel?) schrijven van 250 woorden in 40 minuten ... dat is echt een killer opgave.
Joost heeft gemixte gevoelens bij zijn prestaties. Lezen en luisteren ging echt heel goed en hij verwacht vrijwel geen fouten te hebben gemaakt. Bij het spreken kreeg hij last van een oude kwaal. Zelfs als hij zeker is dat hij een examen goed kan maken/afleggen wordt hij dol van zenuwen en dit keer begon dat zijn prestaties redelijk te drukken. Waar hij normaal gesproken vloeiend kan spreken en over een grote woordenschat beschikt kwam dit er niet uit. Zijn examinator bleef zonder enige feedback (verbaal of via lichaamstaal) vragen stellen en, in tegenstelling tot bij Moira, werd het ijs niet echt gebroken. Hij verwacht geen onvoldoende, maar een resultaat in lijn met de twee voorgaande onderdelen zit er niet in.
De schrijfopdracht viel voor Joost ook niet mee. Net als bij het spreken kan hij gebruik maken van een behoorlijke woordenschat, maar de juiste spelling is natuurlijk een ander verhaal. Uiteindelijk was voor Joost de beperkte tijd voor de opdrachten het werkelijke probleem. Hij schrijft bijzonder weinig in het dagelijks leven en ondanks wat oefening vooraf kosten dat buiten proportioneel veel van zijn tijd. Waarschijnlijk levert dit zijn laagste cijfer op.
Over een week of drie krijgen we de uitslag per post in NL. We krijgen voor alle onderdelen een cijfer tussen de 1 en 9. Deze kennen een andere betekenis dan de cijfers 1 t/m 10 de we kennen in het Nederlandse systeem. Een 1 staat voor een persoon die de taal in het geheel niet beheerst en zich niet kan redden. Een 9 staat voor een persoon die de taal volledig en foutloos beheerst en op een juiste manier complexe grammatica kan toepassen, gecombineerd met een ruim vocabulaire op academisch niveau.
Moira heeft op alle onderdelen minimaal een 4.5 nodig, wat er op neerkomt dat zijn zich begrijpbaar kan maken in de Engelstalige wereld maar relatief veel niet begrijpt. Joost moet daarentegen op alle onderdelen een 6 behalen, wat staat voor een “competent user”. Als hij dit niet behaalt dan kunnen we de procedure niet opstarten. Hij zal het dan opnieuw doen en dan gaan we opzoek naar een gelegenheid waar de test met behulp van een computer wordt afgenomen.
De komende tijd
Morgen pakken we onze spullen weer in. We gaan weer 6 dagen op pad met een auto en eindigen dit keer in Wellington. Hierover later meer…
Groeten,
Moira en Joost
zondag, januari 24, 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)